Echtpaar Fischer blikt terug op gijzeling Franse ambassade

18-09-2019

De gijzeling van de Franse ambassade in september 1974 speelde zich als het ware voor hun ogen af, vertellen Lud (90) en Thérèse (87) Fischer-Veltman. De herinneringen zijn aangewakkerd nu er een toneelstuk aan is gewijd. Hun antiekzaak Interventia in de Lange Houtstraat 23a bleek destijds een uitkomst voor journalisten en politici.

NOS-Studio
De Japanse terroristen hadden geëist dat zich geen publiek meer binnen hun gezichtsveld mocht bevinden. Daardoor was de tegenover de ambassade gelegen NOS-Studio aan het Korte Voorhout moeilijk te bereiken. Lud Fischer: "De studio was een soort perscentrum geworden. Via onze zaak konden journalisten naar de andere kant komen." Zijn vrouw Thérèse vult aan: "Na afloop hebben we van een Franse journalist als dank drie dure flessen champagne gekregen. Echt Franse hoffelijkheid." De gijzeling duurde vijf dagen. Het gezelschap Firma Mes brengt het verhaal van de mensen achter deze gebeurtenis. Het stuk wordt uitgevoerd in de vroegere Amerikaanse ambassade die vlakbij de voormalige Franse ambassade ligt.

Politici gingen destijds ook door de ingang van de antiekzaak naar de NOS. "Zij werden door beveiligers beschermd. Dat hebben wij toen voor het eerst van ons leven gezien, " vertelt het echtpaar dat zich vooral de rust in hun straat herinnert. "Er was geen verkeer, niets. Onze twee zoons waren buiten aan het spelen. Dat kon anders nooit in die drukke Lange Houtstraat."

                                                         Interventia antiekzaak                             foto's: privé-archief

klik op een foto voor een uitvergroting

Nu de gijzeling uit 1974 door het toneelstuk weer in het nieuws opduikt, denkt Fischer vaker dan voorheen terug aan Interventia. Zijn vader had de zaak - indertijd een winkel in woninginrichting - overgenomen. Hij breidde het assortiment al snel uit. In 1955 kocht hij het pand. Na het overlijden van zijn vader zette Lud Interventia met zijn moeder voort, later sprong echtgenote Thérèse bij wanneer dit nodig was. Fischer omschrijft het assortiment als 'bric en brac'. "Maar dan in de goede betekenis van het woord. We verkochten mooie spullen, zoals oud zilver, kristal, porselein en verlichting, waaronder kristallen kronen. Die kronen kocht ik op en bracht ze helemaal terug in de oude staat. Dan reeg ik bijvoorbeeld opnieuw de kristallen kralen en geslepen stenen. Dat kostte uren arbeid," verzucht hij en dan vrolijk: "Maar ik heb er goed aan verdiend." Hij kon soms streng zijn tegen klanten, zei dan tegen mensen die bleven hangen dat 'zijn zaak geen museum was.' Fischer, die weer geërgerd raakt: "Uren kijken en niet kopen. Daar kon ik niet tegen." Beiden vertellen met plezier over de opnamen die Van Kooten en De Bie in hun zaak maakten. Vele bekenden bezochten Interventia onder wie Beatrix in de tijd dat zij nog kroonprinses was.

Op zijn 76ste besloot Fischer, onlangs negentig geworden, te stoppen. Het pand werd verkocht en het echtpaar betrok in 2004 een riant appartement op de Gedempte Gracht. Thérèse: "De verhuizers dachten dat we in een bejaardenhuis gingen wonen. Daar hebben we zelf geen moment aan gedacht. We hebben ook nooit moeite gehad om hier te wennen. Dat was binnen een dag gebeurd."

Over het zwarte gat na zijn pensionering, zegt Fischer: "Dat is er nooit geweest. Ik heb zoveel hobby's, bijvoorbeeld de Haagse geschiedenis en de sociale geschiedenis in het algemeen. In stamboomonderzoek ben ik ook geïnteresseerd, dat hangt een beetje samen met de sociale geschiedenis. Als je je verdiept in een stamboom kom je vanzelf bij de sociale geschiedenis terecht. Hoe leefden die mensen?"

Buurtoverleg
De afgelopen jaren is hij zeer actief geweest in het Buurtoverleg van Het Oude Centrum. "Het geeft je voldoening als je actief voor je wijk kunt zijn, als je iets kunt doen ten algemene nutte. Ik heb me bijvoorbeeld ingezet voor een jeu de boules baan op het Rabbijn Maarsenplein. Dat is helaas niet gelukt, terwijl het juist voor ouderen heel goed zou zijn; hier is toch al zo weinig te doen voor ouderen." Maar verder niets dan lof voor de buurt. "Wij wonen in een heel interessante wijk. Je ontmoet hier de hele wereld. Als je op een terras zit, trekken allerlei culturen aan je voorbij."