In ‘Draagtijd’ lijdt Ester onder depressies moeder

26-11-2019


Karin Ramaker

Karin Ramaker
zal dit beeld uit de tijd dat ze bij de naschoolse opvang werkte niet licht vergeten: Amanda, het frêle meisje dat in haar eentje over het schoolplein slenterde en dat altijd treuzelde om naar huis te gaan. Ester uit haar zojuist verschenen boek 'Draagtijd' is net zo'n eenzaam kind.

Ook zij heeft geen onbezorgde jeugd. Haar moeder lijdt aan depressies. Ramaker: "Ester moet als kind al op haar moeder letten en moet zorgen dat het rustig blijft thuis. Zij loopt altijd op haar tenen. Haar moeder is geen prettig mens; zij manipuleert. De relatie tussen beiden is verstoord geraakt."

Haar psychologische roman heeft Haagse Karin Ramaker opgedragen aan Amanda. "Ze probeerde altijd lang bij me te blijven en zocht smoesjes om niet naar huis te hoeven gaan. In de winter liep ze op waterschoenen, van die open plastic sandalen, terwijl het koud was. Dat is een vorm van verwaarlozing. Ik heb dat gemeld. Later bleken er meer meldingen te zijn over Amanda. Zij woonde bij haar vader. Op een dag waren beiden plotseling vertrokken. Bij het creëren van Ester heb ik steeds aan haar gedacht."

Eerdere boeken
Ramaker schreef eerder het zelfhulpboek 'Opkrabbelen, nadat je op je bek bent gegaan' en 'Gewoon single', waarvoor ze alleenstaanden interviewde. In 2000 begon ze een blog en was daarmee een van de eerste bloggers in Nederland.
'Draagtijd' is haar eerste roman. Ze wil met het boek laten zien dat niet alleen een depressief persoon lijdt. Ook de omgeving heeft het moeilijk. "De familie is altijd aan het zorgen voor degene met depressies. Dat is heel zwaar. Ik vond dat die kant ook moet worden belicht."

Een van de aanleidingen om het boek te schrijven, was een zelfdoding bij haar in de buurt. "Ik woonde vijf hoog in een flatgebouw. Op een ochtend was een man naar beneden gesprongen. Dat veroorzaakte verschillende emoties onder flatbewoners; het had diepe indruk gemaakt. Sommigen verweten het hem: 'waarom is hij hier gesprongen, ik kom hier elke dag langs'. Op het moment dat je dat hardop uitspreekt, schaam je je. Maar het voelt wel zo. Dat geldt ook voor families. Als je steeds hoort dat iemand er een eind aan wil maken, ga je op den duur denken: doe het dan maar, dan ben ik er vanaf."

Terugdenkend aan haar jeugd wordt Ester in 'Draagtijd' overspoeld door herinneringen aan het beklemmende gezinsleven dat voortdurend in het teken stond van haar moeders depressies en doodswens. Ramaker: "Door een incident gaat alles kantelen. Als zij dan aan haar partner, die een kinderwens heeft, vertelt dat zij geen kind wil, verandert alles. Er gaat een soort tijdbom tikken."

Uitgeverij
Er bleek een uitgever geïnteresseerd, maar het duurde Karin Ramaker te lang. Ondernemend als zij is, richtte ze zelf de uitgeverij Karma N.V. op. "Ik heb goed uitgezocht hoe ik het wilde doen. Het boek moet in heel Nederland en in heel Vlaanderen verschijnen. Het is online te bestellen of in de winkel te koop, het liefst dan bij de plaatselijke boekhandel, zodat ook die blijft bestaan. Het voordeel is dat je alles in eigen hand hebt. Gelukkig had ik aan Yvon van Apeldoorn een heel goede redacteur; zij heeft het manuscript geredigeerd."

Tweede roman
Ramaker heeft al ideeën voor een tweede roman. Meestal schrijft ze in de ochtend. "In de middag ben ik gastouder in twee gezinnen. Het jarenlang werken met kinderen is een goede ervaring voor het schrijven. Ik kijk naar hun gedrag. Hoe ze zich uiten of juist niet uiten. Daar heb ik veel uit kunnen halen voor mijn boek."

En over 'Draagtijd' tot slot: "De moeder is echt een nare vrouw, de vader laat alles gebeuren. Er zijn een paar mensen in de omgeving van Ester die in de gaten hebben wat er speelt, maar zij komen er niet doorheen. Kinderen zijn loyaal; praten over hun ouders zien zij als verraad."

'Draagtijd', uitgeverij Karma N.V. ISBN 9789081358293, kost € 19,99

Karin Ramaker houdt komende donderdag 28 november van 17.00 tot 19.00 uur een signeersessie bij Bruna in de hal van het Centraal Station Den Haag.